جک بلامر Jack Balmer
يک پسر بچه بومی از یک خانواده که شجره نامه ای کاملاٌ فوتبالی داشتند .او یکی از ارکان اصلی تیم در دوران جنگ جهانی دوم بود . او با آلبرت استابین زوج خط حمله آن روز های باشگاه را تشکیل داده بود . بیل و باب عموهای جک در اورتون بازی می کردند . در اوایل دهه 1900 ، جک فوتبال آماتور خود را در گودیسون خانه اورتون شروع کرد ولی به صروت حرفه ای در سال 1935 با لیورپول در سن 19 سالگی امضا کرد و بعداً کاپیتان تیم شد .
جک در پست فروارد بازی می کرد . او در فاصله جنگ جهانی دوم همچنان در تیم باقی ماند و با از سر گیری لیگ انگلیس در فصل 47 – 1946 جام قهرمانی انگلیس را بالای سر برد . او در پنجمین قهرمانی لیورپول نقش اساسی را داشت .
تیم بعداً با آلبرت استابین در ازای مبلغ 12500 پوند قرارداد بست . آلبرت در کنار بلامر 48 گل را به ثمر رساندند که سهم هر کدام 24 گل بود بعد ها بیلی لیدل مهاجم افسانه ای سرخ ها به آن ها اضافه شد . تیم در آن موقع شامل بازیکنانی چون فیل تیلور و باب پیسلی مربیان آتب باشگاه می شد .
بلامر در سه فصل پیاپی با هت تریک هایش رکورد قابل توجهی از خود برجای گذاشت .
سه بار مقابل پورت موث ، سه بار مقابل دربی و 4 بار در مقابل آرسنال. او همچنین در هفت بازی 17 گل زده بود .
بلامر در سال 1952 با زدن 111 گل در 314 حضور در لیگ و FA CUP بازنشسته شد . او در کریسمس 1984 درگذشت .
مت باسبی Sir Matt Busby
از سیر باسبی بیشتر به عنوان یک مربی موفق در منچستر یونایتد و یا اولین کسی که باشگاه منچستر یونایتد را باز سازی کرد یاد می شود . او یکی از نجاتیافتگان حادثه هوایی مونیخ است . سیر باسبی به عنوان بازیکن در باشگاه لیورپول چهره شد .و بعدها تبدیل به یکی از مربیان موفق در انگلستان می شود . او با باب پیسلی دوستی دیرینه ای داشت . او در لنارک ششایر اسکاتلند بدنیا آمد . باسبی در ازای مبلغ 8000 پوند از منچستر سیتی در سال 1936 به لیورپول پیوست و بعد ها کاپیتان شد .
او در پست هافبک مرکزی بازی می کرد و بال راست سرخ ها بود . کار با توپش حرف نداشت و با ظرافت و زیبایی توپ را به جریان می انداخت .
او کاپیتان بود هنگامی که پیسلی جوان با سرخ ها قرارداد بست . او پیسلی را در سمت راست خودش به بازی گرفت .
هنگامی که جنگ جهانی دوم شروع شد . باسبی فوتبال را رها کرد و مثل خیلی از بازیکنان آنفیلد به خدمت شاه لیورپول درآمد .
بعد از جنگ جهانی دوم ، باشگاه از مت باسبی خواست تا مربی لیورپول شود . باسبی از تبم خواست تا مسئولیت های بیشتری به او بدهند . اما مدیر وقت باشگاه مک دونال نپذیرفت و به او اجازه ترک باشگاه داد . او به منچستر یونایتد رفت و سرمربی گری آن تیم را پذیرفت. باسبی با منچستر به عناوین زیادی در لیگ انگلستان رسید . او منچستر را به عنوان اولین تیم انگلیسی در سال 1967 قهرمان باشگاه های اروپا کرد . سیر مت باسبی در سال 1994 درگذشت .
تام کوپر Tom Cooper
در استوک بدنیا آمد . در تاتنهام ، پورت واله بازی کرده بود او مدتی نیز بیس بال بازی می کرد و کاپیتان تیم انگلستان نیز بود فدراسیون فوتبال از او خواست که در تیم فوتبال انگلیس نیز بازی کند .
کوپر در سال 1934 به لیورپول پیوست . او در پست مدافع بازی می کرد . از خصوصیات بازی او خوب و سنجیده تکل رفتن وی بود . او نقش متوقف کننده مهاجمان را بر عهده داشت . او علی رغم 160 بازی که بری سرخ ها در لیگ و Fa CUP انجام داد ، هیچ گلی نتوانست بزند .تام در دربی ها محکم و آهنین حاضر می شد .
با شروع جنگ جهانی دوم ، فوتبال را رها کرد و به ارتش پیوست و گروهبان شد .او آخرین بازی خود در لباس سرخ ها مقابل تیم شهر خود ، استوک در سال 1940 انجام داد . دو ماه بعد در مأموریتی برای ارتش ، هنگامی که با موتور در مسیر حرکت می کرد در اثر تصادف با کامیونی ارتشی کشته شد . پس از تحقیق و بررسی ها ، پلیس دستور داد که هیچ موتورسواری حق ندارد بدون کلاه رانندگی کند .
آلف هانسون Alf Hanson
در بوتل لیورپول متولد شد ، او فوتبال را در جوانی در بوتل آغاز کرد قبل از اینکه جورج پترسون در سال 1931 با او امضا کند . اما او در دو سال بعد ، در سال 1934 اولین بازی اش را در مقابل میدلزبورو انجام داد .
او در بازی دربی با اورتون توانست هت تریک کند و در شعر های هواداران باشگاه جای بگیرد . لیورپول آن بازی را 7-4 برد . آلف با حرف اختصاری A معروف بود . یک مقاله نویس درباره او می گوید : آلف بازیکن کلاً بازیکن یک پایی نبود اما ضربه پای چپش ترس را در قلب دراوزه بان ها می انداخت . مخصوصاً وقتی که توپ را با تنفر شلیک می کرد .
آلف در 177 بازی برای سرخ ها 52 گل زد . او در سال 1938 به چلسی پیوست . در زمان جنگ جهانی برای انگلیس در مقابل اسکاتلند هم به میدان رفت . بعد به عنوان مربی و بازیکن به تیم جنوب لیورپول رفت ، مدتی را نیز در شلبورن یونایتد مربی گری کرد .
او در سال 1993 در سن 81 سالگی در گذشت .
برری نیوون هایز Berry Nieuwenhuys
از آن دسته بازیکنانی بود که از آفریقای جنوبی آمده بود . برری در سال 1933 توسط جورج پترسون مربی وقت به باشگاه آمد . او در کنار گوردون هاجسون در خط حمله بازی می کرد . او شماره 7 مشهور را می پوشید و با نام نیوی مشهور بود . شوت های او کاملاً ترسناک بود . او در شش فصلی که با لیورپول تا قبل از جنگ جهانی دوم بود شمار گل های دو رقمی به ترتیب 10 ، 11 ، 10 ، 13 ، 13 و 16 گل تا سال 1939 زده بود . او همچنین بخاطر بازی مفیدش در برابر اورتون در سال 1939 ، 658 پوند جایزه گرفت . در فاصله جنگ جهانی دوم ، مدتی را به عنوان مهمان برای تیم های آرسنال و وست هام بازی کرد . بعد از جنگ جهانی دوم در سال 1946 به آنفیلد بازگشت . او در فصلی که لیورپول برای پنجمین بار قهرمان شده بود در مدت 15 حضور خود 5 گل زد . در آن فصل رویایی آلبرت استابین ، بیلی لیدل بلامر و پیسلی برای تیم بازی می کردند .
او در سال 1949 بعد از 224 حضور در لیورپول و زدن 79 گل به آفريقاي جنوبی بازگشت و به ورزش گلف پرداخت .
برری در سال 1984 درگذشت .
فیل تیلور Phil Teylor
فیل تیلور یکی از بدشانسان تاریخ لیورپول به حساب می آمد . او برعکس دوستش بیل شانکلی نتوانست در سمت مربی گری هیچ عنوانی را برای لیورپول بدست آورد .
تیلور از بریستول سیتی در سال 1936 با لیورپول امضا کرد . بعدها کاپیتانی را از دست دان ولش گرفت . او مردی با فرهنگ ، هوشیار بود . در زمین با حرکات فریبنده خود دل همه را می قاپید . او محبوب همه هم تیمی های خود بود و همه به او احترام می گذاشتند . حتی هواداران هم دوستش داشتند . او بازیکنی خلاق و سنجیده بود . به نظر می رسید که بعد از رفتن دان ولش ، انتخاب ایده آلی برای مربی گری باشد .
او در زمان مربی گری آلن ای کورت ، تامی یانگر و رونی موران ( که بعد ها کاپیتان شد و 50 سال فوق العاده به باشگاه خدمت کرد . ) را به باشگاه آورد . اما متأسفانه تیمش نتوانست صدر جدول را بدست آورد . علاوه بر آن به دسته دوم سقوط کرد .
تیلور در سال 60 - 1959 دوباره با باشگاه امضا کرد . و سعی کرد که تیم را در مسیر پیشرفت قرار دهد .
بعد از 23 سال خدمت به باشگاه ، فیل تیلور غمگین و افسرده در مصاحبه ای که با دیلی پست لیورپول داشت گفت : هیچ اهمیتی ندارد که چطور ناامیدی رویاهایمان را به سوی بازگشت به لیگ اول از بین برده . اما این درد بزرگی برای من است . قلب من شکست. من تمام انرژی ام را روی موفقیت باشگاه گذاشتم اگر چه کافی نبود . اما حالا وقت آن است که تیم را به دیگری بسپاری تا بهترین سعی اش را بکند .
دوست داشتنی و درستکار بود . فیل تیلور حالا باید از آمدن بیل شانکلی راضی باشد . زیرا که او توانست ناکامی های فیل تیلور را جبران کند .
فیل تیلور به عنوان بازیکن تنها توانست مقام قهرمانی در فصل 47- 46 را بدست آورد .